DLACZEGO JĄ UKRYWAMY I MILCZYMY?
Przemoc domowa bardzo często jest ukrywana zarówno przez ofiary, jak i przez osoby, które wiedzą, że do niej dochodzi. Milczymy z różnych powodów, boimy się, że nikt nam nie uwierzy, jesteśmy przekonani, że nie mamy dowodów, uważamy iż nikt nam nie pomoże, boimy się się ujawnić ten fakt z obawy przed naznaczeniem społecznym lub uważamy, że na to zasługujemy, że to wszystko jest nasza wina i nie można już nic z tym zrobić.
Świadkowie przemocy domowej, sąsiedzi milczą, bo uważają, że to nie ich sprawa, nie ich rodzina więc nie powinni się wtrącać uważają, że problemy rodzinne powinny być rozwiązywanie tylko w gronie rodzinnym. Jak także nie wiemy gdzie powinniśmy to zgłosić, co dokładnie mamy powiedzieć, jak także nie wiemy czy ofiara sobie tego życzy.
Takie milczenie zarówno ofiary, jak i świadków sprawia, że sprawca czuje się bezkarny, ma społeczne przyzwolenie na to co robi, wie że nic mu za to nie grozi. To nie prawda nikt nie ma prawa stosować wobec nas przemocy fizycznej, ani psychicznej. Przemoc fizyczną bardzo łatwo poznać i łatwiej udowodnić, dlatego jest ona częściej zgłaszana, zaś z przemocy psychicznej nie zawsze zdajemy sobie sprawę, a jeśli już do tego dochodzi, to jesteśmy głęboko przekonani, iż nic nie da się z tym zrobić. Przemocy rodzinnej nie można ukrywać, im dłużej to robimy, tym trudniej jest nam komukolwiek o tym powiedzieć, a czasami wystarczy się z tego faktu zwierzyć komuś bliskiemu, kto nie czuje się zastraszony, a to osoba odpowiednio nas pokieruje, będzie przy nas, będzie nas mobilizować do tego, abyśmy nie odpuszczały i nie poddawały się.
O przemocy rodzinnej mówi się coraz więcej i coraz częściej, nie jest to już temat tabu, temat o którym się nie mówi, którego się wstydzimy, mówimy o nim by jej zapobiec, by ją przerwać, nie pozwalać by miała miała dalej miejsce. Namawia się kobiety by jej nie ukrywały, nie chroniły osób, które wyrządzają im krzywdę.
No comments yet.