Uncategorized
OBJAWY
Objawy przemocy fizycznej są oczywiste, to to siniaki spowodowane pobiciem, skręcenia i złamania, jednakże bardzo często ich nie widzimy, bo po pierwsze oprawca bije tak, że tego nie widać, a po drugie osoba krzywdzona stara się to ukryć za wszelką cenę. Nosi ciemne okulary, długi rękaw nawet jeśli za oknem świeci słońce, nie pokazuje się w spódnicach, ani odkrytych nogach, zakrywa ciało jak najbardziej, aby nikt nie mógł się domyśleć niczego. Wstydzi się tego co się stało i nie chce aby ktoś zadawał jej nieprzyjemne pytania, o tym że krzywdzi nas najbliższa nam osoba mówi się ciężko i pomimo że wiemy iż źle wobec nas postępuje nie potrafimy się jej przeciwstawić i postąpić racjonalnie, czyli zgłosić ten fakt policji. Nawet jeśli dochodzi do złamania w którymś miejscu i musimy udać się do szpitala, to wmawiamy innym, że to był wypadek, już przed przyjazdem do niego dokładnie planujemy, co powiemy lekarzowi.
Przemoc psychiczna nie ma tak widocznych, oczywistych objawów, ale jeśli bliska nam osoba z dnia na dzień zaczyna się inaczej zachowywać, unika kontaktów z nami, nie opowiada nam o swoich problemach, a widzimy, że z jakiegoś powodu jest stale przygnębiona to może być znak, że coś w jej życiu dzieje się nie tak. Następnie jeśli nie zaprasza nas do domu, nie widujemy jej współmałżonka, to kolejny sygnał ostrzegawczy, że w tym małżeństwie nie wszystko jest w porządku. Jednak my mamy taką naturę, że uważamy iż to są sprawy danego małżeństwa, że my nie powinniśmy się w to wtrącać, gdyż nie nie nasza sprawa. Taka obojętność, że coraz więcej kobiet jest krzywdzonych, bo one same nie umieją sobie z tym poradzić i nie mają nikogo kto by im w tym pomógł.
Nie zawsze łatwo jest rozpoznać łatwo objawy przemocy, często są one niejednoznaczne, nie mamy pewności, że to na pewno to i dlatego nic nie robimy, boimy się urazić tą osobę swoimi podejrzeniami, nie wiemy jak o to zapytać i jak się upewnić, że to na pewno to. Z powodu takiego naszego niepewnego zachowania osoba krzywdzona cierpi dłużej, bardzo potrzebna jest jej pomoc osoby trzeciej, ona jest zbyt przestraszona aby podjąć jakieś kroki, a nasz donos na policję w odpowiednim momencie może wiele zmienić. Jeśli osoba krzywdzona poczuje, że ktoś rozumie jej sytuację, ma w kimś wsparcie to łatwiej będzie jej się zmierzyć z tym problemem. Osoba krzywdzona jest zbyt przestraszona, boi się głównie tego, że jeśli komuś o tym powie to nikt jej nie uwierzy, a sprawca się o tym dowie i kolejny raz ją dotkliwie pobije.
SKUTKI
Skutki przemocy domowej są bardzo bolesne zarówno dla ciała, jak i psychiki krzywdzonej osoby. Oprócz tego, że odczuwa on dotkliwe skutki fizyczne, w postaci bólu to jej psychika także bardzo się zmienia. Stajemy się coraz bardziej wycofani, unikamy kontaktów z innymi osobami. W naszym gronie jest coraz mniej przyjaciół, skupiamy się tylko na kontaktach z rodziną, gdyż nie chcemy, aby ktokolwiek się o tym dowiedział, wstydzimy się tego co nas spotyka.
Z uśmiechniętej, radosnej osoby, stajemy się smutni i stale przygnębieni, czasami próbujemy wymusić na sobie uśmiech wobec innych osób, ale każdy kto nas dobrze zna, czuje iż coś jest nie tak. Jesteśmy o to o to pytani, ale my stale zaprzeczamy temu, że coś jest nie w porządku, mówimy, że nic się nie zmieniło i nie wiemy o co chodzi. Im mniejszy i rzadszy jest nasz kontakt z innym osobami, tym te osoby mniej o to zabiegają, gdyż mają dosyć naszej nieszczerości wobec nich. Z czasem zostajemy zupełnie sami z naszymi problemami. Nie możemy już na nikogo liczyć, bo wszyscy oddalili się od nas. Nawet jeśli nagle nam zaczyna na kontakcie z innymi osobami, to one już nie dają nam drugiej szansy.
Nawet jeśli to już się skończy, to pozostaną trwałe ślady w naszej psychice, potrzebna będzie nam długa terapia, aby dojść do siebie i normalne funkcjonować, trudno będzie nam komuś zaufać i raz jeszcze stworzyć normalną rodzinę. Stale będziemy się obawiać, że coś nam grozi, nie będziemy sobą, nasze życie będzie polegać na tym, że będziemy dostosowywać nasze zachowanie pod gusta innych osób. To jest spowodowane lękiem, że jeśli zrobimy coś nie tak, to ktoś nas skrzywdzi, straciliśmy przez to poczucie własnej wartości, poczucie pewności siebie, bezpieczeństwa. Dlatego często decydujemy się na samotność, wolimy być same, ale bezpieczne, nie chcemy aby ktoś znowu zrobił krzywdę nam lub naszym dzieciom, trudno jest nam zrozumieć, że nie wszyscy muszą postępować w stosunku do nas w taki sam sposób. Uraz jest tak silny, że zapominamy o tym, że każdy człowiek jest inny i nie każdy musi stać się naszym oprawcą.